جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ١٥٠ - اعراف كيست؟
اعراف كيست؟
(١) ٦- امام باقر- ٧- مىفرمايد: پيش امير المؤمنين- ٧- سوره إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها[١] تلاوت شد تا رسيد به وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها[٢].
حضرت فرمود: من «الانسان» هستم و به من اخبار گفته مىشود.
ابن الكوّاء گفت: يا امير المؤمنين وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ[٣]؛ چه كسانى هستند؟
حضرت فرمود: «ما اعراف هستيم و ياران خود را از سيماى آنها مىشناسيم و ما اعرافيها بين بهشت و جهنم مىايستيم. كسى وارد بهشت نمىشود مگر اينكه ما او را بشناسيم و او ما را بشناسد. و كسى وارد آتش نمىشود مگر اينكه ما او را نشناسيم و او ما را نشناسد».
ابن الكوّاء اظهار تشيع مىكرد و على- ٧- او را با جمله «واى بر تو» مخاطب قرار مىداد، وقتى كه جنگ نهروان پيش آمد، ابن الكوّاء طرف مقابل قرار گرفت و با آن حضرت جنگيد! مردى پيش آن حضرت آمد و گفت: من تو را دوست دارم.
حضرت فرمود: «دروغ مىگويى».
آن مرد گفت: سبحان اللَّه! مثل اينكه قلبم را مىداند.
يك نفر ديگر آمد و گفت: من شما اهل بيت پيامبر را دوست دارم.
حضرت فرمود: «دروغ مىگويى، ما را نه مخنّثى دوست مىدارد و نه ديّوثى و
[١] هنگامى كه زمين، به سختترين زلزله خود به لرزه در آيد.
[٢] و در آن روز، آدمى گويد( اى عجب) زمين را چه پيش آمده است؟! آن هنگام زمين، مردم را به حوادث( بزرگ آگاه سازد).( سوره زلزال: آيه ١- ٤).
[٣] در اعراف، مردانى هستند كه همه آنها به سيماى خود شناخته مىشوند( سوره اعراف: آيه ٤٦).