جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٠٣ - معجزات اخلاقى امير المؤمنين على(ع)
و آينده به على- ٧- تعليم داد و در تمامى نبردها او هرگز در مقابل هيچ كس پشت به او نكرد و با افراد زيادى از دليران دشمن رو در رو مقابله كرد و از دست پرتوان او هيچ دلاورى نجات پيدا نكرد.
(١) از شگفتيهايى كه خداوند تعالى تنها به او عنايت كرد، اين است كه هيچ كس به اندازه او مبارزه با قهرمانان و پهلوانان نكرده. و كسى از آنان او را به بدى و خوارى نكوهش نكرد و از او به هيچ يك از آنان بدى نرسيد حتى با ابن ملجم- لعنة اللَّه عليه- كه در محراب او را ترور كرد، چنين بود و اين از آيات خارق العاده است.
و وقتى كه به سوى خداوند شتافت، فرزندش امام حسن- ٧- سخنرانى كرد و فرمودند: «در اين شب، مردى به رحمت خدا رفت كه هيچ كس از سابقين در عمل از او سبقت نگرفت و هيچ كس از آيندگان در عمل به او نمىرسند، او همراه رسول خدا- ٦- جهاد مىكرد و خود را سپر پيامبر مىنمود.
وقتى كه پيامبر- ٦- او را با پرچم خود به ميدان مىفرستاد، جبرائيل از طرف راست و ميكائيل از سمت چپ او را همراهى مىكردند و از ميدان بر نمىگشت مگر اينكه خداوند پيروزى را با دست او عنايت كند»[١].
او در خانه خداوند به دنيا آمد و هرگز كسى غير از او در آن مكان مقدس متولد نشده است و در شبى از دنيا رفت كه حضرت عيسى- ٧- در آن شب به طرف آسمان عروج كرد و شبى كه يوشع بن نون جانشين و وصى موسى- ٧- قبض روح شد، حضرت على- ٧- هيچ طلا و نقرهاى به ارث نگذاشت و هميشه رهنمودهاى دين از كتاب و سنّت را گسترش مىداد و به عدالت حكم و امر به نيكى مىكرد. او قبل از هجرت در تمامى رنجها شريك پيامبر- ٦- بود و بيشترين سنگينى اين سختيها را متحمل مىشد و بعد از هجرت با او رو در روى مشركين بود و با كفار جنگ مىكرد. و بعد از پيامبر براى حفظ دين، بقدرى سختى كشيد كه هيچ كتابى گنجايش (نوشتن آنها) را ندارد. و همه
[١] بحار: ٤٣/ ٣٦٢، حديث ٤. ارشاد مفيد: ٢٠٦.