عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١ - مفاد آيات امر به معروف و نهى از منكر

مفاد آيات امر به معروف و نهى از منكر

از مجموعه اين آيات مطالب زير استفاده مى‌شود:

١-/ امر به معروف و نهى از منكر از واجبات حتميه الهيه است.

٢-/ امر به معروف و نهى از منكر اخلاق انبيا و اوليا بود.

٣-/ نيكان عالم مردم را به اداى اين دو وظيفه سفارش مى‌كردند.

٤-/ رشد و كمال جامعه در گرو اين دو اصل الهى است.

٥-/ رضايت و بهشت حق جزاى آمرين به معروف و ناهين از منكر است.

٦-/ فرهنگ الهى با امر به معروف و نهى از منكر تقويت مى‌شود و به موازات قدرت اسلام كفر و شرك ضعيف مى‌گردد.

مسئله ايجاد زمينه براى پياده شدن معروف و پيشگيرى از منكر به اندازه‌اى اهميت دارد كه تارك آن در قرآن مجيد ملعون شناخته شده است.

[لعن الذين كفروا من بني إسرائيل على لسان داود و عيسى ابن مريم ذلك بما عصوا و كانوا يعتدون\* كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه لبئس ما كانوا يفعلون‌][١].

از بنى‌اسرائيل آنان كه كافر شدند به زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند.

لعنت شدنشان براى اين بود كه [نسبت به فرمان‌هاى خدا و انبيا] سرپيچى داشتند و همواره [از حدود الهى‌] تجاوز مى‌كردند.\* آنان يكديگر را ازكارهاى زشتى كه مرتكب مى‌شدند بازنمى‌داشتند. مسلما بد بود آنچه را انجام مى‌دادند.

[١] - مائده( ٥): ٧٨- ٧٩.