عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٠ - اطعام امام على
و تشكر انجام دادند، خداوند مهربان هم آياتى در اين زمينه در قرآن مجيد به وصف آنان نازل فرمود و ايشان را به احسان خود مخصوص كرد و نام مباركشان را در دفتر هستى جاويد و بلند آوازه فرمود و به عوض آن، طعام بهشت و حور و ولدان نصيب آن اهل كرامت نمود كه يكى از آن آيات آيه شريفه:
[و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و أسيرا][١].
و غذا را در عين دوست داشتنش، به مسكين و يتيم و اسير انفاق مىكنند.
در سوره مباركه دهر است[٢].
|
تا صورت پيوند جهان بود على بود |
تا نقش زمين بود و زمان بود على بود |
|
|
شاهى كه ولى بود و وصى بود على بود |
سلطان سخا و كرم و جود على بود |
|
|
مسجود ملائك كه شد آدم ز على بود |
آدم چو يكى قبله و مسجود على بود |
|
|
هم آدم و هم شيث و هم ايوب و هم ادريس |
هم يوسف و هم يونس و هم هود على بود |
|
|
هم موسى و هم عيسى و هم خضر و هم الياس |
هم صالح پيغمبر و داوود على بود |
|
|
آن شير دلاور كه ز بهر طمع نفس |
در خوان جهان پنجه نيالود على بود |
|
[١] - انسان( ٧٦): ٨.
[٢] - كشف الغمة: ١/ ١٦٩؛ بحار الأنوار: ٣٥/ ٢٤٤، باب ٦، حديث ٥.