عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٨ - برترى انبيا

برقرار كنند به سادگى و به آسانى براى آنان ميسر بود و تحت همين قدرت روحى و قوت قلبى و صافى نفس، هر چه را براى خود و در جهت حيات مردم مى‌خواستند دريافت مى‌كردند.

برترى انبيا

معلم اول و آخر آنان حضرت رب العزه بود و هيچ بشرى در افاضه دانش و علم نسبت به آن بزرگواران دخالت نداشت و اين مسئله به فرموده امام صادق ٧ در «اصول كافى» بر اساس اصل قبح ترجيح بلا مرجح ثابت و مسلم است.

به عبارت ساده‌تر، اطاعت از تمام انبيا تا روز قيامت بر تمام انسان‌ها واجب و حتم است، اگر فرض شود كسى در ميان بنى آدم در رشته‌اى از دانش به خصوص دانش تربيتى و روحى آگاه‌تر از پيامبران باشد و بر او اطاعت از انبيا واجب و لازم باشد اين وجوب اطاعت ترجيح بلامرجح است، يعنى مقدم را مؤخر داشتن و مؤخر را مقدم داشتن و اين تقديم و تأخير در دادگاه عقل و وجدان قبيح است، بنابر اين دانش و معلومات انبيا مافوق معلومات بشر تا روز قيامت است و در جامعه انسانى معلمى نبوده كه بر انبيا اضافه معلومات داشته باشد تا بتواند بر دانش انبيا بيفزايد، اين است كه اين طايفه عظيم القدر و اين نفوس عاليه و ارواح طيبه معلمى جز خداى لايزال از روز اول حيات تا لحظه بيرون رفتن از دنيا نداشتند.

معلومات اول زمان و معقولات آخر زمان در دو رشته غيب و شهود در حد لازم براى آن بزرگواران چون خورشيد تابان درخشش داشت و اين مسئله به خاطر اين بود كه خداوند عزيز به آن راهنمايان راه حق نفسى به نام نفس قدسى كرامت فرموده بود و اين نفس قدسى هم در جهت رشد و كمال خود آنان بود و هم در جهت رشد و كمال امت‌ها و اقوام روى زمين در تمام ادوار تاريخ.