عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٤ - قرآن در كلام ملا محسن فيض

آن را نمى‌توان به كوه‌هاى سر به فلك كشيده و اقيانوس‌هاى عميق تشبيه كرد كه اين كتاب از هر چه در اين جهان هستى موجود است برتر و عظيم‌تر است.

اگر به مواعظ و تهديدهايش بنگرى، مى‌بينى كه مايه سخنگوى ماهر، سرمايه واعظ خوش‌بيان و بليغ است، اگر به احكام و حلال و حرامش نظرى كنى مى‌يابى كه دريايى است براى شناگرى فقيه حاذق و مفتى صادق، اگر به بلاغت و فصاحتش توجه كنى معلوم مى‌شود كه براى فصحا و بلغاى جهان ميزان ترازوست، كتابى است كه اديب پرقدرت و تيزبين ماهر در كنار درياى مفاهيم و معرفت معانيش افتخار مى‌كند.

آنان كه در فنون سخن و در چهارچوب فصاحت و بلاغت و در زيبايى‌هاى كلام بهترين متخصصند پس از آيه شريفه:

[فبأي حديث بعده يؤمنون‌][١].

پس بعد ازآن به كدام سخن ايمان مى‌آورند؟!

آنان پس از آيه شريفه:

[ما فرطنا في الكتاب من شي‌ء][٢].

ما چيزى را در كتاب [تكوين از نظر ثبت جريانات هستى و برنامه‌هاى آفرينش‌] فروگذار نكرده‌ايم.

چه مى‌گويند؟

اگر به كتاب خدا با ديده قلب و چشم فهم بنگرى، مى‌بينى كه شفاى هر دردى و وسيله هر رشد و كمالى در اين كتاب است و اين منبع فيض است كه هر كسى را از

[١] - اعراف( ٧): ١٨٥.

[٢] - انعام( ٦): ٣٨.