عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٧ - حرمت مسلمان در روايات
|
ره خود كردهاى پيدا بهركس رهنمون گشتى |
ستم بر خويشتن كردى بهر نفسى ستم كردى |
|
|
عصاى پيريت باشد هرآن دستى كه بگرفتى |
نهال خود شكستى هر نهالى را كه خم كردى |
|
|
دلى را گر بيازارى به خواهشهاى نفسانى |
صمد را پشت سر افكنده رو بر صنم كردى |
|
|
در اين دنياى فانى جز نكونامى نمىماند |
نكويى هرچه گويى بيش كردم باز كم كردى |
|
عن ابى عبدالله ٧ قال: قال رسول الله ٦: من اجلال الله اجلال ذى الشيبة المسلم[١].
امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ روايت مىكند: احترام به مسلمان سپيدموى تجليل كردن از خداست.
قال ابو عبدالله ٧: ليس منا من لم يوقر كبيرنا ويرحم صغيرنا[٢].
امام صادق ٧ فرمود: آن كه بزرگ ما را احترام نكند و به خردسالان ما مهر نورزد از ما نيست.
قال ابو عبدالله ٧: عظموا كباركم وصلوا ارحامكم، وليس تصلونهم بشىء افضل من كف الاذى عنهم[٣].
[١] - الكافى: ٢/ ١٦٥، باب إجلال الكبير، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٣٨، باب ٥٣، حديث ٢.
[٢] - الكافى: ٢/ ١٦٥، باب إجلال الكبير، حديث ٢؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ٩٨، باب ٦٧، حديث ١٥٧٤٢.
[٣] - الكافى: ٢/ ١٦٥، باب إجلال الكبير، حديث ٣؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٣٩، باب ٥٣، حديث ٤.