عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٩ - تقوا وسيله راه بردن به حقايق

آنان اتفاق دارند كه بر هر مكلف عاقل و بر هر پيرو حقيقى قرآن و رسول و امام معصوم واجب است معرفت داشتن و تحصيل يقين و اقرار به اين كه خداوند عالم فرد و يگانه است و شريك و انبازى براى او نيست و به هيچ چيز شبيه و مانند نمى‌باشد، چنانچه قرآن ناطق است:

[ليس كمثله شي‌ء][١].

هيچ چيزى مانند او نيست.

و واجب است بدانى كه جناب او عادل است و هيچ ظلمى بر حضرت او نسبت به هيچ موجودى روا نيست و هرچه انجام مى‌دهد عين حكمت و محض مصلحت و مساوى با عدالت است.

آن جناب قادر و تواناست و حكم و حكومتش به هر چه اراده كند نافذ است عجز و قصورى در آن پيشگاه مقدس راه ندارد.

آگاه باش كه هرچه در عالم امكان از مكمن غيب به حيز وجود و ظهور مى‌آيد به مشيت بالغه و اراده حكيمانه اوست كه:

ما شاء الله كان ومالم يشأ لم يكن‌[٢].

خداوند آنچه اراده كند مى‌شود و آنچه اراده نكند تحقق پيدا نمى‌كند.

واجب است اعتقاد به اين كه حضرت او صادق است و دروغ و كذب به ساحت او روا نيست و هرچه از مراتب ثواب و درجات بهشت براى نيكان وعده داده و هر وعيدى به گنهكاران و عاصيان داده به طور حتم واقع مى‌شود.

[١] - شورى( ٤٢): ١١.

[٢] - الكافى: ٢/ ٥٧١، باب الحرز والعوذة، حديث ١٠؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٣٩٤، باب ١٤٢، حديث ١٠.