عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٢ - صدق در عمل
منافقان براى ريا و جلب منافع دنيا مبادرت به عبادت و كردار نيك مىنمايند، ولى چون ايمان و اخلاص و عقيده ندارند، آن عبادت و كردار در بارگاه حضرت حق ارزش ندارد و در آخرت بارى از دوش آنان برنمىدارد، عمل مردم مؤمن رحمت و كار منافق نقمت است.
نماز منافق در پى جنگ و ستيز با حق و از براى مكر و خدعه و نيرنگ و نماز مؤمن براى رسيدن به مقام قرب و كسب نجات در روز قيامت است.
|
آن منافق با موافق در نماز |
از پى استيزه[١] آيد نه نياز |
|
|
در نماز و روزه و حج و زكات |
با منافق مؤمنان در برد و مات |
|
|
مؤمنان را برد باشد عاقبت |
بر منافق مات اندر آخرت |
|
|
هر يكى سوى مقام خود رود |
هر يكى بر وفق نام خود رود |
|
|
مؤمنش خوانند جانش خوش شو |
دور منافق تيز و پر آتش شود[٢] |
|
صدق در عمل
هنگامى كه بر اثر معرفت، نسبت به حقايق هستى و به خصوص وجود مقدس حضرت او يقين حاصل شود و قلب به شؤون حضرت دوست تسليم گردد و دل به زلف گرهگير عشق محبوب پيوند بخورد و آدمى تحقق قيامت و روز حساب را كه وعده حضرت يار است با تمام وجود حس كند، عمل و كار و كوشش بر مبناى اين حالات ملكوتى و واقعيات ربانى صورت مىگيرد و نور ايمان به حق و قيامت و نبوت و ولايت در تمام حركات جلوهگر مىشود، در اين وقت اين عمل را عمل صادقانه مىگويند.
[١] - استيزه: ستيزه، جدال كردن، نزاع، خصومت، زورگويى.
[٢] - مثنوى معنوى، مولوى.