عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - بشارت كتب آسمانى بر وجود پيامبر اسلام

از آنان به آنان معرفى مى‌كرد و حضرت حق سستى در اين واجب را مساوى با هدم نبوت و ناتمام ماندن رسالت اعلام كرد، آنچه جانشين براى صد و بيست و چهار هزار پيامبر مقرر شد همه به نحو مستقيم به تعيين حضرت حق بود كه انبيا فقط مأمور ابلاغ جانشينى او در امت و ملت خود بودند.

در هر صورت براى ظاهر و باطن حيات و براى امور مادى و معنوى و براى مسائل دنيايى و آخرتى و خانوادگى و اجتماعى و سياسى و اقتصادى، انبياى خدا از طرف خدا و به مصلحت انديشى خود نسبت به مردم به اذن خدا، قانون ارائه كردند و اين قوانين در طول تاريخ بر اساس پديد آمدن نياز به تدريج اعلام شد تا در هنگام ظهور بعثت رسول اسلام ٦ مسئله قانون به كمال رسيد و دين آن حضرت تا روز قيامت به عنوان دين كامل و نعمت تمام و مكتب جامع از طرف حضرت رب العالمين امضا شد و نبوت و دين به آن جناب ختم گشت و اين راه تا پايان جهان به عنوان راه صحيح زندگى و صراط مستقيم شناخته شد.

بشارت كتب آسمانى بر وجود پيامبر اسلام ٦ و ائمه طاهرين :‌

مسئله وجود با بركت رسول اسلام حضرت محمد بن عبدالله ٦ و دوازده جانشين معصوم او از عجيب‌ترين مسائل آفرينش و از عظيم‌ترين برنامه‌هاى هستى و از بزرگ‌ترين مسائل الهى است.

بر اساس روايات مستفيضه‌اى كه در توضيح و تفسير بعضى از آيات قرآن مجيد از معتبرترين كتب شيعه و اهل سنت رسيده، خداوند بزرگ قبل از آفرينش انسان وجود پيامبر ٦ و ائمه طاهرين : را به ملائكه خبر داد و از آنان بر نبوت رسول اسلام ٦ و امامت ائمه بزرگوار اقرار گرفت و از ابتداى خلقت آدم تا زمان حضرت عيسى ٧ وجود پيامبر ٦ و امامان بعد از او را به تمام انبيا خود اطلاع داد و از