عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٢ - حقيقت تقوا

و تمام درهاى سعادت دنيا و آخرت به روى انسان باز مى‌شود.

در نتيجه بايد گفت: تقوا محصول حق است و حق عبارت است از وجود مقدس پروردگار و تربيت شدگان مستقيم آن جناب يعنى انبيا و ائمه : و نيز عبارت است از قرآن مجيد كه انعكاس علم و اراده و مشيت و حكمت حضرت حق در جامعه بشرى است.

چون تقوا انعكاسى و پرتوى از رابطه با خدا و انبيا و ائمه : و قرآن مجيد و زندگى كردن براساس خواسته‌هاى آن بزرگواران و قرآن مجيد است، از اين جهت حضرت صادق ٧ تقوا را به عنوان حق و عدم آن را باطل معرفى فرموده است.

فرد برحق يعنى آراسته به تقوا، خانواده برحق يعنى زينت گرفته از تقوا، جامعه برحق يعنى جامعه مشرف به شرف تقوا.

چون معنا و مفهوم تقوا را به اين‌گونه كه در سطور قبل گذشت دانستى، حق را يافته و دانسته‌اى و ضدش را نيز كه تعبير به باطل مى‌شود آگاه شده‌اى، پس بر تو لازم است كه حق را در تمام جوانب حيات يعنى در مرحله اعتقاد و عمل‌اخلاق رعايت كنى و از باطل هم چون گريز گوسپند از گرگ بگريزى.

در اين فصل تنها به ذكر يك مسئله قناعت مى‌كنم و آن اين است كه اى عزيزان! اى فرزندان آدم! حق كه عبارت از وجود مقدس خالق يكتا و انبيا و ائمه : و قرآن است از روز روشن‌تر و از آفتاب درخشنده‌ترند، چه معنا دارد كه منابع نور و عدالت و حق و حقيقت را رها كرده و رو به جانب برنامه‌هايى بياوريد كه رهنمون شما نسبت به آن برنامه‌ها، هواى نفس و شياطين درون و برونند.

يك اندازه بينديشيد تا در ميدان انديشه خود را بيابيد كه خود يافتن نعمت عظيمى است، چون خود را يافتيد بدون شك خدا را خواهيد يافت كه: