عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤١ - امامت و ولايت

جابر مى‌گويد: از رسول خدا ٦ پرسيدم: شيعيانش در زمان غيبت از او سود مى‌برند؟ فرمود: به آن كسى كه مرا به رسالت فرستاده از نورش بهره مى‌گيرند و از رهبريش سود مى‌برند، چنانچه مردم از آفتاب پشت ابر بهره مى‌برند!

در دنباله حديث، داستان ملاقات جابر با حضرت باقر العلوم ٧ آمده، ملاقاتى كه پيامبر بزرگ از آن خبر داد[١].

نص صريح رسول اسلام ٦ را بر نام دوازده امام و اين كه آن بزرگواران خلفا و جانشينان آن حضرتند مى‌توانيد در كتاب‌هاى «صحيح بخارى»، «مسند احمد بن حنبل»، «ينابيع المودة» كه از مهم‌ترين كتب اهل سنت است و «الكافى» و «احقاق الحق»، «اعلام الورى»، «بحار الأنوار» كه از مهم‌ترين كتب شيعه است ملاحظه كنيد.

در زمينه وجوب نصب امام و اين كه لزوم امامت در جامعه هم چون لزوم نبوت است كتب بسيار مهم و دقيق و تحقيقى و استدلالى به توسط دانشمندان بزرگ شيعه نوشته شده كه در اين زمينه حجت حق را بر تمام مكلفين تا صبح قيامت تمام كرده‌اند و در هر عذرى را در تخلف از ائمه معصومين پس از پيامبر به روى همه بسته‌اند.

كتاب‌هايى هم چون «الفين» نوشته علامه حلى و «عبقات» نوشته مير حامد حسين نيشابورى و «الغدير» نوشته علامه امينى و «المراجعات» نوشته سيد شرف الدين عاملى، براى مطالعه در زمينه امامت و ولايت از مهم‌ترين و سودمندترين كتب است.

استحكام بناى تشيع واقعيتى است كه از آفتاب روشن‌تر است و شيعه در تمام‌

[١] - ينابيع المودة: ٢/ ١٧٣؛ اعلام الورى: ٣٩٧، الفصل الثانى؛ بحار الأنوار: ٣٦/ ٢٤٩، باب ٤١، حديث ٦٧.