عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٢ - رضاى حق در طاعت
[واخف سرك من الخلق ما استطعت واجعل طاعتك لله بمنزلة روحك من جسدك، وليكن معتبرا حالك ما تحققه بينك وبين بارئك واستعن بالله فى جميع امورك متضرعا اليه آناء الليل والنهار]
رضاى حق در طاعت
اسرار باطن و امورت را از مردم بپوشان كه اذاعه سر موجب پشيمانى است.
طاعت و بندگيت را محض رضاى حق قرار بده و اين طاعت را در زندگى خود به منزله روح براى جسد ببين، جسدى كه روح ندارد خير ندارد و انسانى كه طاعت ندارد سعادت و سلامت ندارد و چنان كه مفارقت روح از بدن سخت و دشوار است، سعى كن حال و وضعت نسبت به طاعت حق آن چنان باشد كه مفارقت از طاعت براى تو اشد سختىها جلوه كند.
بين خود و خدايت را اصلاح كن و سعى و كوششت بر اين باشد كه مرضى حق باشى گر چه خلق تو را نپسندند و دوست نداشته باشند.
روز و شب به درگاه دوست تضرع و زارى بر و در تمام امور ظاهر و باطنت از حضرت حق طلب استعانت كن كه يارى جز او و مددكارى جز وى براى تو نيست.
|
اى خداى من، من آنم كز كرم |
سوى هستى داديم ره از عدم |
|
|
ذات بىچونت چو كرد آهنگ جود |
هيچ را داد از كرامت هرچه بود |
|