عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٣ - اسماى پيامبر عظيم الشأن اسلام

فرمود: اين همه از فضل و عنايت خداست برخيز و ميلاديه اديب را در اين مجلس بخوان!!

اسماى پيامبر عظيم الشأن اسلام ٦‌

محمد، احمد، حاد، ماحى، عاقب، حاشر، رسول رحمت، رسول توبه، رسول ملاحم، مقفى، قثم، شاهد، بشير، نذير، سراج منير، ضحوك، قتال، متوكل، فاتح، امين، خاتم، مصطفى، نبى، امى، مزمل، مدثر، كريم، نور، عبد، رؤف، رحيم، طه، يس، منذر، مذكر.

شيخ صدوق از امام باقر ٧ نقل مى‌كند: نامش در صحف ابراهيم ماحى، در تورات موسى حاد، در انجيل عيسى احمد، در فرقان محمد است.

معانى اين اسما را از حضرت پرسيدند فرمود: ماحى يعنى محو كننده هر معبود باطل، حاد يعنى عاشق دين و مؤمن براى خدا، احمد يعنى تعريف شده از جانب حق، محمد يعنى كسى كه خدا و ملائكه و انبيا و رسل و جميع امم وى را مى‌ستايند و بر او درود مى‌فرستند[١].

كعب الاحبار مى‌گويد: اهل بهشت او را عبدالكريم و اهل آتش وى را عبدالجبار و اهل عرش او را عبدالمجيد و ساير ملائكه او را عبدالحميد و انبيا وى را عبدالوهاب و شياطين او را عبدالقهار و جن حضرتش را عبدالرحيم، وجبال جنابش را عبدالخالق، خشكى وى را عبدالقادر، دريا او را عبدالمهيمن، ماهى‌ها آن حضرت را عبدالقدوس، شن ريزه‌ها او را عبدالغياث، وحوش وى را

[١] - من لا يحضره الفقيه: ٤/ ١٧٧، باب الوصية من دون آدم ٧، حديث ٥٤٠٣؛ الأمالى، شيخ صدوق: ٧١، المجلس السابع عشر، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ١١/ ٣٩، باب ١، حديث ٣٨.