عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣ - پيروى از هواى نفس
مىشود كه از هيچ چيز سير نشود و ميلياردها گناه معده او را پر نكند و تا لحظه آخر عمر فرياد هل من مزيدش گوش فلك را كر كند.
نفس را با غير خدا معامله نكنيد و اين حقيقت وجودى را از مدار حق خارج ننماييد و روح قدسى و ملكوتى وجود خويش را به كدورت گناه و غفلت آلوده مكنيد كه زيان اين امور در دنيا و آخرت قابل جبران نيست.
حكيم فرزانه، الهى قمشهاى مىگويد:
|
پاكى و روشن دلى است پايه كاخ بهشت |
نيكى و دانشورى است مايه هر سرورى |
|
|
نوش بدانديش خلق نيش بود اى رفيق |
زهر نبخشد تو را در عوض شكرى |
|
|
اين همه در راه تن در تك و تازى ولى |
از پى تهذيب روح سخت به خواب اندرى |
|
|
جسم چه گردد پليد شسته شود زآب پاك |
روح كه چركين شود از نفس طاهرى |
|
|
جامه و تن را در آب شستى و پاكيزه گشت |
جان پليد اى دريغ گو به كجا ميبرى |
|
پيروى از هواى نفس
صاحب كتاب «انسان الكامل» مىگويد:
اى درويش! بسيار از آدميان صورت آدميان دارند، اما معنى آدميان ندارند، از حساب بهايمند و صفات و افعال بهايم در ايشان ظاهر است.
اى درويش! علامت آدمى چهار چيز است! اقوال نيك و افعال نيك و اخلاق