عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥١ - علم و حكمت انبيا

علم و حكمت انبيا

گروهى از بيداران راه حق اعتقاد دارند: بالاترين معجزه انبيا و برترين خارق عادت آنان علم و حكمت است، علم و حكمتى كه سرچشمه مستقيم و زلالش علم و حكمت خداست و همين علم و حكمت خدادادى بود كه آن بزرگواران را از هر جهت از تمام مخلوقات عالم ممتاز كرده بود.

براى دانايان و خاصان از عقلا و اهل انصاف، علم و حكمت انبيا كه در درون آنان يا در كتابشان تجلى داشت وسيله تصديق نبوت آنان بود، چون بينايان و دانايانى هم چون سلمان و ابوذر و مقداد و عمار كه نمونه آنان در همه امم بود، از انبياى خدا پس از آن چشمه‌هاى جوشان و سرشار علم و حكمت، معجزه و خارق عادت طلب نمى‌كردند و موعظه حسنه و خوارق عادات و معجزات يعنى تصرفات آنان در امور تكوينى به اذن حضرت رب براى توده مردم و عوام الناس وسيله تصديق نبوت بود كه در اين جهت مردم عوام به آنان ايمان مى‌آوردند و تعدادى از آنان تا آخرين نفس با انبياى خدا همراهى مى‌نمودند، اينان به همان خوارق عادات و ظاهر آيات كتاب هدايت مى‌يافتند و از عناد و لجبازى دورى جسته دست به دامن انبيا مى‌زدند و هدايت مى‌يافتند و به راه خير و صلاح و سعادت و سداد مى‌رفتند و شمشير و اسلحه‌اى كه در اختيار انبيا قرار داشت براى اهل لجاج و عناد بود، آنان كه به هيچ وجه تسليم علم و حكمت و موعظه و معجزه نمى‌شدند و مى‌خواستند حاكم بر زندگى و حياتشان هوا و هوس و شهوات باشد و از اين راه به استعمارگرى و استثمار بندگان و به استضعاف كشيدن آنان ادامه داده و مزاحم هدايت و رشد و كمال عباد حق گردند.

اينان بيدارى و سعادت و سلامت بندگان حضرت رب را نمى‌خواستند