عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٩ - معجزات انبيا

بر اساس همين نفس قدسى بود كه تمام انبيا در تمام لحظات حيات پرارزش خود از قيد هوا و هوس و از قيد طاغوت و طاغوتيان با كمال قدرت آزاد زيستند و جز در پيشگاه حضرت رب‌العالمين سر تواضع فرود نياوردند كه در مكتب حق اصل آزادى عبارت از قرار داشتن در مدار بندگى حق و آزاد بودن از قيد خلق است.

چون سربندگى بر خاك درگاه دوست گذارى و در اين بندگى هدفى جز رضاى محبوب نخواهى، از دنيا و عقبى و مافيها رسته‌اى و به عين آزادى و محض وارستگى رسيده‌اى كه دنيا و مافيها و عقبى و آنچه در آن دو ظرف است بر عاشق حرام است، آنچه بر عاشق واجب است اطاعت از معشوق و آنچه بر او حلال است طلب رضا و خواسته و اراده محبوب است.

معجزات انبيا

انبياى الهى در عالم بيدارى شاهد عالم غيب و مثل غيبيه بوده و صداى دلنواز ملائكه را مى‌شنيدند، ومسائل غيبى را به كمك ملائكه يا قدرت قلب خود دريافت مى‌نمودند و اخبار كلى و جزئى ملك و ملكوت و حوادث گذشته و آينده تا جائى‌كه خداوند مهربان اراده داشت براى آنان روشن بود!

آنان به اذن و اجازه حضرت حق براى اثبات نبوت خود و به تصديق نشاندن امت، قدرت تصرف در نظام تكوين داشتند و در اين رابطه مى‌توانستند به سهولت و آسانى مرده زنده كنند، كور مادرزاد شفا دهند، مرض جذام و پيسى را معالجه نمايند، ابر براى باريدن حاضر كنند، شتر ماده از دل كوه بيرون بكشند، از درون مردم و خانه هايشان خبر دهند، سنگ‌ريزه را به سخن درآورند، از سنگ سخت دوازده چشمه آب جارى نمايند، چوب خشكى را تبديل به اژدها كنند، دست به بغل برده و چون بيرون بياورند مانند ماه شب چهارده سرانگشتانشان بدرخشد،