عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٥ - پيراهن امام على

نسبت به دنيايى كه نردبان آخرت نيست قلبت را به زهد و بى‌رغبتى آراسته و آن چنان دنيا را مبغوض تو قرار داده، فقرا و نيازمندان و محتاجان و آنان را كه دستشان از به دست آوردن دنياى زياد كوتاه است محبوب تو قرار داده، تا جائى‌كه دل نورانيت به داشتن چنان پيروانى كه دنبال حرام نيستند و هم چون خود تو زاهدند خوشحال و قلب آنان نيز از داشتن چون تو امامى خشنود است.

يا على! خوشا به حال آنان كه عاشق تواند و با تو برخوردى صادقانه و راستين دارند و واى به حال كسانى كه دشمن تواند و آنان را با تو برخوردى غير صادقانه است، عاشقانت برادران دينى تواند و در همنشينى با تو در بهشت، دشمنانت در قيامت در جايگاه دروغگويانند و اهل عذاب‌[١].

زاهدترين انسان تاريخ پس از پيامبر

حضرت على ٧ با اين كه دستش از مال دنيا تهى نبود و در امر فلاحت و تجارت سرآمد مردم روزگار مى‌نمود و مدتى كه رهبرى جامعه را به عهده داشت خزانه مملكتش انباشته از درهم و دينار بود، در عين حال از نظر پوشاك و خوراك، روزگارش را در كمال سادگى و بى‌رغبتى به لذايذ جسمى مى‌گذراند و آنچه از فضل حضرت دوست نصيبش مى‌شد پس از قناعت كردن به ضرورى زندگى با دوست معامله مى‌كرد.

پيراهن امام على ٧‌

عبدالله بن ابى هذيل مى‌گويد:

[١] - كشف الغمة: ١/ ١٦٢؛ كشف اليقين: ٨٥؛ بحار الأنوار: ٤٠/ ٣٣٠، باب ٩٨، حديث ١٣.