عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٢ - امامت و ولايت در كلام امام رضا

زمينه‌هاى اسلامى علما و عملا از تمام مكتب‌هاى تاريخ حيات مكتبش برتر و اصولى‌تر است و اين معنا را به طور تحقيقى و همراه با استدلالات و براهين بسيار محكم در صدها كتاب معتبر و علمى ثابت كرده است، گرچه معاندان عامد و دين فروختگان به دنيا و بلعم‌هاى تاريخ امت اسلام بر اثر اسير بودن در بند هواى نفس كه بدترين و سخت‌ترين دشمن است، نخواسته‌اند حق را بپذيرند و از واقعيت پيروى كنند.

آنان و پيروان كر و كورشان مسئله خلافت و جانشينى از رسول اسلام ٦ را در جلسه سقيفه از مسير و محور حقيقى و اصلى برگرداندند و كثيرى از مسلمان‌ها را تا ظهور امام دوازدهم به چاه ضلالت و بيابان گمراهى انداختند و سخيف‌ترين و بى‌پايه‌ترين حرف را كه پيامبر در امر جانشينى نظر نداده و تعيين حكومت پس از وى بر عهده امت است اساس كار خود قرار داده و باعث اين همه تشتت و اختلاف و ضعف و دين سازى و انحراف و بدبختى در جامعه اسلامى شدند!

امامت و ولايت در كلام امام رضا ٧‌

من از ميان صدها كتاب علمى و تحقيقى و روايى و تاريخى كه در امر ولايت و امامت و جانشينى پس از پيامبر ٦ نوشته شده فقط يك سخن از حضرت على بن موسى الرضا عالم آل محمد : نقل مى‌كنم باشد كه اهل انصاف به انصاف خود تكيه كنند.

عبدالعزيز بن مسلم كه از ياران و ارادتمندان و مخلصان حضرت رضاست مى‌گويد[١]:

[١] - الكافى: ١/ ١٩٨، باب نادر جامع فى فضل الامام وصفاته، حديث ١؛ الأمالى، شيخ صدوق: ٦٧٤، المجلس السابع والتسعون، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٢٥/ ١٢٠، باب ٤، حديث ٤.