عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨١ - فرامين پيامبران به انسانها

اين سه گناه را مرتكب اكبر و كباير معرفى كرده و براى هر كدام از اين سه گناه اعلام جريمه سنگين در دنيا و عذاب سخت در آخرت نموده‌اند!!

انبيا، مادران و پدران را نسبت به فرزندان از جهت نفقه و تربيت مسئول شناخته و احترام و احسان به پدران و مادران را وظيفه واجب اولادان دانسته‌اند.

انبياى خدا تمام رذايل اخلاقى را بازشناسانده و تمام حسنات روحى را براى مردم بيان كرده و براى برپايى خيمه عدالت از تمام مردم به عنوان وظيفه واجب خواسته‌اند خويش را از رذايل در حد كامل پاك كنند و به حسنات عالى اخلاقى آراسته شوند.

انبياى الهى براى حفظ سلامت قوانين حضرت رب و حفظ مردم مؤمن و ناموس و شرف مسلمانان و حدود و ثغور و سرزمين مردم با ايمان از شر اشرار و كيد كفار و فساد مفسدان، جهاد و دفاع و امر به معروف و نهى از منكر را واجب و فريضه دانسته‌اند و محض جنگ با دشمن قوانين و تكاليفى را وضع كرده يا از طرف خداوند اعلام داشته‌اند كه آن قوانين و تكاليف فقط و فقط در راه اعلاى كلمه حق و حفظ ايمان و ريشه‌كن شدن باطل و نابود شدن فساد است، چون جنگى با دشمن دين پيش آمد شركت در آن با مال و جان از اعظم واجبات و روى‌گردانى و فرار از آن مساوى كفر به خداست.

انبيا، طلب علم و معرفت و حركت به سوى رشد و كمال و آدميت و انسانيت تا رسيدن به مقام قرب و تحصيل سعادت دنيا و آخرت را بر تمام مرد و زن واجب دانسته و صاحب سستى و تنبلى را در اين زمينه ملعون قلمداد كرده‌اند.

انبيا، براى حفظ نظام نبوت و مسائل الهى و تداوم فرهنگ حضرت حق، از جانب حضرت رب العزه مأموريت و مسؤوليت و تكليف واجب داشتند، براى بعد از خود خليفه و جانشين معين كنند، جانشين و خليفه‌اى كه خداى بصير براى بعد