عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٨ - نبوت انبيا
مظلومان و محرومان افتاده و از مكيدن خون آنان لذت مىبرد و براى دستبرد به اموال عمومى و حق محرومان از هيچ جنايتى فروگذار نمىكند.
اگر به مقام برسد خون و جان و مال و هويت و حيثيت و آبروى انسانها را مباح كرده و صد اسبه به حيات آرام مردم تاخته و از آتشزدن به فضاى زندگى ديگران غرق در لذت گشته و از اين كه به خاطر مقامش هزاران انسان بىگناه با زن و فرزند خود طعمه آتش سلاحش شوند روگردان نخواهد شد!!
تاريخ بشر را در قلمرو فرد و اجتماع همين دو گروه تشكيل دادهاند: آنان كه فضاى زندگى و جان و قلب خود را به نور نبوت روشن كردند و تا توانستند به بندگان الهى در هر جهت خدمت نمودند و آنان كه قلب و جان و فضاى حياتشان سراسر ظلمت و تاريكى بود و تا توانستند و تا جايى كه نفس داشتند به بندگان الهى هجوم برده و از هيچ جنايت وحشتناكى فروگذار نكردند!!
بدون شك اگر نبوت انبيا نبود، يا امروز از نسل بشر آثارى وجود نداشت يا اگر داشت از نظر كيفيت زندگى با هيچ جنگلى قابل مقايسه نبود.
در اين فصل ابتدا به ترجمه اصل حديث اقدام مىشود سپس به شرح مفصل مسئله از طريق قرآن و روايت و مسائل عقلى پرداخته مىشود، باشد كه خداوند بزرگ و پروردگار مهربان دل ما را به نور نبوت منور كند و جان و قلب ما را به حقايقى كه از آن پيشوايان راه حق بجا مانده آراسته فرمايد.
اين عاجز درمانده به پيشگاه مقدس حضرت حق از باب عجز و زارى عرضه داشتهام:
|
دل ما جايگه آتش سوزنده توست |
جان ما آينه صورت فرخنده توست |
|