عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٦ - هوا و هوس مانع رسيدن به خدا

هوا و هوس مانع رسيدن به خدا

آرى، در تاريخ بشر ثابت شده كه تمام سيه روزى‌ها و بدبختى‌ها و شرور و فساد و ظلم و ستم و خيانت‌ها و قتل و غارت‌ها محصول پيروى انسان از هوا و هوس و آرزوهاى دور و دراز بوده است.

هوا چشم حق بين را كور و گوش حق شنوا را كر و قلب مطيع را نابود مى‌كند.

كاملان از اولياء و شامخان از عرفا در توضيح آيه شريفه:

[لهم قلوب لا يفقهون بها و لهم أعين لا يبصرون بها و لهم آذان لا يسمعون بها أولئك كالأنعام بل هم أضل أولئك هم الغافلون‌][١].

آنان را دل‌هايى است كه به وسيله آن [معارف الهى را] در نمى‌يابند، و چشمانى است كه توسط آن [حقايق و نشانه‌هاى حق را] نمى‌بينند، و گوش‌هايى است كه به وسيله آن [سخن خدا و پيامبران را] نمى‌شنوند، آنان مانند چهارپايانند بلكه گمراه‌ترند؛ اينانند كه بى‌خبر و غافل [ازمعارف و آيات خداى‌] اند.

فرموده‌اند:

ليس المراد انهم لا يبصرون المحسوسات ولا يسمعون الاصوات ولا يفقهون الامور الدنيوية بل وهم كاملون فى تلك الجهات وانما هو عدم الادراك والتفقه والاستماع لمعالى الامور ومراتب العرفان.

مراد اين نيست كه امور ظاهر و محسوس را نمى‌بينند و صداهاى ظاهر را نمى‌شنوند و امور دنيايى و مادى را درك نمى‌كنند كه در اين جهات مانند همه‌

[١] - اعراف( ٧): ١٧٩.