عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٣ - روا كردن حاجت مسلمان

رسول خدا ٦ فرمود: هركس مؤمنى را شاد كند، مرا شاد كرده و هر كه مرا شاد كند خدا را شاد كرده است.

عن ابى عبدالله ٧ قال: من احب الاعمال الى الله عزوجل ادخال السرور على المؤمن: اشباع جوعته او تنفيس كربته او قضاء دينه‌[١].

امام صادق ٧ فرمود: از دوست‌ترين برنامه‌ها به درگاه خداى عزوجل شادمان كردن مؤمن است و آن سير كردن وى از گرسنگى، رفع گرفتارى و پرداخت بدهكارى وى است.

روا كردن حاجت مسلمان‌

عن ابى عبدالله ٧ قال: ما قضى مسلم لمسلم حاجة الا ناداه الله تبارك وتعالى: على ثوابك ولا ارضى لك بدون الجنة[٢].

امام صادق ٧ فرمود: هيچ مسلمانى حاجت مسلمانى را روا نكند جز اين كه خداى تبارك و تعالى او را ندا دهد: مزد تو بر من است و كمتر از بهشت براى تو نپسندم.

ابو بصير مى‌گويد:

حضرت صادق ٧ فرمود: در كار خوب با برادران خود رقابت كنيد و اهل آن باشيد؛ زيرا براى بهشت درى است كه آن را معروف گويند و از آن در نيايد جز كسى كه در جهان خوبى كرده باشد؛ زيرا بنده‌اى در حاجت برادر مؤمن خود راه مى‌رود

[١] - الكافى: ٢/ ١٩٢، باب إدخال السرور على المؤمنين، حديث ١٦؛ بحار الأنوار: ٧١/ ٢٩٧، باب ٢٠، حديث ٢٩.

[٢] - الكافى: ٢/ ١٩٤، باب قضاء حاجة المؤمن، حديث ٧؛ ثواب الأعمال: ١٨٨.