عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٨ - راسخون در علم

زمامداران اموى و عباسى و فقيهان دربار آن دو حكومت و يا فقيهان امروز ممالك اهل سنت هستند، اگر هم كسى بگويد هيچ دليلى و حجتى و برهانى قانع‌كننده بر گفتارش ندارد، از طرفى هم آيات قرآن بى‌مصداق نيست، در زمينه مصاديق آيه بالا چون به روايات اهل سنت و روايات كتب شيعه مراجعه كنيم مى‌بينيم امامان معصوم : به عنوان راسخون در علم معرفى شده‌اند و مصاديق جمله‌ [و الراسخون في العلم‌] آن بزرگوارانند و همانان بودند كه با بيانات خود در جهت روشن كردن آيات قرآن مهر باطل به آرا و عقايد تمام دسته‌جاتى كه پيرو متشابهات بودند زدند ورنه امروز از حقيقت دين خبرى نبود!!

در زمان حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت رضا : به وسيله زمامداران اموى و عباسى كتب مكاتب گوناگون خارجى سيل‌وار به ممالك اسلامى آمد و دست‌نشاندگان دربار اموى و عباسى به ترجمه آن كتب دست زدند و هزاران آرا و افكار بشرى را در جامعه اسلامى رواج دادند، در رواج آن آرا و افكار، اسلام عزيز مى‌رفت كه چراغش خاموش و فروغش برچيده شود.

حضرت باقر و حضرت صادق ٨ با تربيت چند هزار شاگرد و فرستادن آنان در نواحى مختلف مملكت اسلامى از هدم بناى دين و بهم ريختن مفاهيم آيات به وسيله آن آرا و افكار باطله جلوگيرى كردند و حضرت رضا ٧ با تشكيل مجالس مهم علمى، از خاموش شدن چراغ دين مانع شدند و صراط مستقيم حق را در لا به لاى آن همه طوفان نماياندند و به وسيله زحمات ائمه بعد و فقهاى ازجان گذشته شيعه تا به امروز تداوم پيدا كرد و از امروز تا فردا هم با رنج‌هايى كه عالمان شيعه تحمل مى‌كنند تا آمدن امام عصر ٧ ادامه پيدا مى‌كند، تا كسى نگويد راه بر من روشن نبود!