عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩ - امر به معروف و نهى از منكر

[من لم ينسلخ من هواجسه ولم يتخلص من آفات نفسه وشهواتها ولم يهزم الشيطان ولم يدخل فى كنف الله وتوحيده وامان عصمته لايصلح للامر بالمعروف والنهى عن المنكر]

امر به معروف و نهى از منكر

امام صادق ٧ در اين بخش به دو مسئله بسيار مهم امر به معروف و نهى از منكر كه براى حيات معنوى و تربيتى فرد و خانواده و جامعه به منزله روح براى جسم و خورشيد براى موجودات زنده است اشاره دارند.

امر به معروف و نهى از منكر در كارگاه با عظمت عقل دو واجب عقلى و در ميدان فقه دو واجب شرعى و در جو جامعه دو واجب اجتماعى و انسانى است.

اگر امر به معروف و نهى از منكر نمى‌بود، امروز از فرهنگ سعادت بخش الهى در روى زمين خبرى نبود.

اهل خدا در بعضى از اوقات با اين كه مى‌دانستند امر به معروف و نهى از منكر براى آنان ضرر مالى و گاهى ضربه جانى دارد، ولى به خاطر اهميت اين دو اصل الهى كه به غلط آن را فرع ناميده‌اند خود را در اجراى اين دو حقيقت به هر آب و آتشى مى‌زدند و از هيچ قدرتى به خود هراس راه نمى‌داده و نمى‌ترسيدند.