عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٣

باشد، پس بنابراين با وجود ميل به دنيا و رغبت به دنيا، در گفتن:

[وجهت وجهي للذي فطر السماوات و الأرض‌][١].

من به دور از انحراف و با قلبى حق‌گرا همه وجودم را به سوى كسى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد، متوجه كردم.

و گفتن:

[إياك نعبد و إياك نستعين‌][٢].

[پروردگارا!] تنها تو را مى‌پرستيم وتنها از تو كمك مى‌خواهيم.

و امثال اين‌ها از ادعيه و آيات كاذب خواهد بود.

دوم: صدق نيت است يعنى صدق حقيقى و راستى و درستى و تحقيقى مقتضى آن است كه در نيت هر فعل طاعت و عبادت، غير خدا ملحوظ نباشد و به تقرب حضرت بارى غير او را دخيل نكند و الا در آن نيت كاذب خواهد بود.

سوم: صدق عزم است يعنى عزمش آن باشد كه اگر ولايت ناحيه به او رجوع شود عدالت كند و اگر صاحب ثروت و تمول شود به ضعفا و اهل حاجت احسان نمايد و اگر در قضا و ولايت ناحيه و تدريس مدرسه اولى از خود يابد ولايت و تدريس به او رجوع كند.

چهارم: صدق مقامات است يعنى در هر مقام از مقامات ست كه زهد است و محبت و توكل و خوف و رجا و رضا، حقيقت آن مقام را طلب كند و به مرتبه ضعيف آن راضى نشود و در هر مقام از مقامات مذكوره كامل باشد و اگر به خلاف آن باشد و به مرتبه ناقص اين مراتب راضى شود كاذب خواهد بود نه صادق.

[١] - انعام( ٦): ٧٩.

[٢] - فاتحه( ١): ٥.