عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٢ - توسل به قرآن

[و أنزلنا إليكم نورا مبينا][١].

و نور روشنگرى [مانند قرآن‌] به سوى شما نازل كرديم.

كه محال است جز به وسيله قرآن اعضا و جوارح و ظاهر و باطن انسان و بالاى سر و زير پا و راست و چپ و پشت سر و پيش رويش نورانى گردد.

در توضيح بيشتر اين دعا به دو آيه شريفه زير توجه كنيد:

[قال فبما أغويتني لأقعدن لهم صراطك المستقيم\* ثم لآتينهم من بين أيديهم و من خلفهم و عن أيمانهم و عن شمائلهم و لا تجد أكثرهم شاكرين‌][٢].

گفت: به سبب اين كه مرا به بيراهه و گمراهى انداختى، يقينا بر سر راه راست تو [كه رهروانش را به سعادت ابدى مى‌رساند] در كمين آنان خواهم نشست.

\* سپس از پيش رو و پشت سر و از طرف راست و از جانب چپشان بر آنان مى‌تازم و [تا جايى آنان را دچار وسوسه و اغواگرى مى‌كنم كه‌] بيشترشان را سپاس‌گزار نخواهى يافت.

يك بار ديگر به متن اين دو آيه توجه كنيد، آن گاه دقت نماييد كه اگر كسى بخواهد راه نفوذ شيطان را از هر طرف به جانب خودش ببندد چاره‌اى جز توسل علمى و عملى به قرآن ندارد كه قرآن نور الهى است و هركس قلب و نفس و چشم و گوش و زبان و راست و چپ و بالا و پايين و پشت سر و پيش رويش منور به نور قرآن گردد، شيطان از دسترسى به او محروم و ممنوع و راه غلبه‌اش بر او براى ابد بسته مى‌شود.

[١] - نساء( ٤): ١٧٤.

[٢] - اعراف( ٧): ١٦- ١٧.