عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٨ - جابر بن عبدالله انصارى

چون اذان از جانب حق نازل شد، پيامبر بزرگ ٦ اعلامش را به آن جناب واگذار كرد و در طرد آنان كه نمى‌خواستند صداى او را بشنوند آيه شريفه‌ [إن أكرمكم‌] در حق او نازل شد!

آن جناب پس از وفات رسول خدا ٦ حاضر به اذان گفتن نشد؛ زيرا اذان گفتن خود را كمك به ستم ستمگران دوران مى‌دانست! تنها يك بار به درخواست دختر گرامى پيامبر اسلام اذان گفت و سپس به شام هجرت كرده و در آنجا درگذشت.

من قبر آن جناب را در باب صغير واقع در بيرون شهر شام زيارت كرده‌ام و از آن قبر با حقيقت تبرك جستم.

جابر بن عبدالله انصارى‌

آن جناب صحابى جليل القدر و از اصحاب بدر است، در مدح و ثنايش روايات زيادى وارد شده و هم اوست كه سلام رسول خدا ٦ را به امام باقر ٧ رساند و آن جناب اول كسى است كه در روز اربعين به زيارت حضرت سيدالشهدا موفق شد و هم آن بزرگوار است كه لوح آسمانى را كه نص امامت ائمه : در اوست نزد حضرت زهرا ٣ زيارت كرد و از آن نسخه برداشت.

امام سجاد ٧ با فرزندش حضرت باقر ٧ كه در آن وقت طفلى خردسال بود به ديدن جابر رفتند، چون كنار او نشستند، امام سجاد ٧ به حضرت باقر ٧ فرمود:

سر عمويت را ببوس، چون امام سر جابر را بوسيد عرضه داشت: اين كيست؟

حضرت سجاد ٧ فرمود: فرزندم محمد، پس جابر آن حضرت را به آغوش گرفت و گفت: يا محمد! محمد رسول خدا تو را سلام رساند، آن گاه به حضرت باقر ٧‌