عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٢ - علم امام على

[الذين ينفقون أموالهم بالليل و النهار سرا و علانية فلهم أجرهم عند ربهم و لا خوف عليهم و لا هم يحزنون‌][١].

كسانى كه [چون على بن أبى‌طالب ٧‌] اموالشان را در شب و روز و پنهان و آشكار انفاق مى‌كنند، براى آنان نزد پروردگارشان پاداشى شايسته و مناسب است؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى‌شوند.

پيامبر اسلام ٦ فرمود:

هركس كه مى‌خواهد آدم را در علمش و نوح را در فهمش و يحيى بن زكريا را در زهدش و موسى را در شجاعت و دليريش بنگرد، پس بايد به على نظر كند[٢].

امام مجتبى ٧ يك روز پس از درگذشت آن حضرت در بين مردم حاضر شد و فرمود:

ديروز مردى از ميان شما رفت كه در علم و دانش در سابقين نظير نداشت و در عمل و كوشش در آيندگان نمونه نخواهد داشت، پيامبر او را براى جنگ با دشمنان مى‌فرستاد، در حالى كه جبرييل در طرف راستش و ميكاييل در طرف چپ او حركت مى‌كردند، او از جبهه برنمى‌گشت تا پيروزى را نصيب اسلام مى‌نمود[٣].

علم امام على ٧‌

آن جناب در دانش و بينش پس از رسول خدا ٦، يگانه دستگاه با عظمت خلقت بود، دانشى كه از جانب حق به او عطا شده بود هم چون درياى بى‌ساحل بود، خطبه اول «نهج البلاغة» در توحيد و جهان‌بينى نشانه‌اى از علم بى‌نظير او

[١] - بقره( ٢): ٢٧٤.

[٢] - كشف اليقين: ٥٢؛ كشف الغمة: ١/ ١١٣؛ بحار الأنوار: ٣٩/ ٣٨، باب ٧٣، حديث ١٠.

[٣] - الارشاد: ٢/ ٧؛ كشف الغمة: ١/ ٥٣٣؛ بحار الأنوار: ٤٠/ ٨٧، باب ٩١.