عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٨ - قرآن در نهج البلاغة
امام باقر ٧ مىفرمايد: رسول خدا ٦ فرمود: اولين كسى كه در قيامت بر خدا وارد مىشود من هستم، سپس كتاب خدا و اهل بيتم آن گاه امتم، از امت مىپرسم كه با كتاب خدا و اهل بيتم چه كرديد؟!
حديث عجيبى است، گفتار تكاندهندهاى است، پشت كوه به لرزه در مىآيد تا چه رسد به انسان، فكر كنيد صحنه قيامت است و صفحه محشر، رو در روى رسول الهى ايستادهايد و آن حضرت در حالى كه سلطنت و حكومت محشر از جانب خدا به دست اوست از شما مىپرسد: با قرآن و اهل بيتم چه كرديد؟
اگر در اين مسئله تقصيرى داريد كه داريد و داريم بياييد به پيشگاه حضرت حق توبه كنيم و از جانب دوست بخواهيم كه بقيه عمر ما را در اجراى فرامين قرآن و خواستههاى اهل بيت : كه خواستههاى حضرت رب العزه است توفيق عنايت كند.
به قول عارف به قرآن، الهى قمشهاى:
|
از هرچه جز عشق رخت اى يار توبه |
وز هر سخن جز ذكرت اى دلدار توبه |
|
|
تا جان بود كوشيم در راه وصالت |
كز هرچه غير از لذت ديدار توبه |
|
|
صد لن ترانى گويى از ره برنگرديم |
ما و وصالت ديگر از هر كار توبه |
|
|
هستى ما خار گلستان وجود است |
با رويت اى گل آفرين از خار توبه |
|
|
تا جلوه حسنت در اين گلزار ديديم |
كرديم از خار و گل اين دار توبه |
|
قرآن در نهج البلاغة
حضرت على ٧ كه معلم و عارف به تمام حقايق كتاب است در معرفى اين سفرهمعنوى و منبع بركاتالهى و سرچشمه فيوضات ربانى در «نهج البلاغة» مىفرمايد: