عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٥ - ولايت فقيه

دلايل علمى خود در حدود اختيارات فقيه داراى ديدگاههاى متعددى مى‌باشند.

در غيبت انبيا و ائمه : ولايت بر جامعه، به عهده فقيهى عادل و مدير و مدبر و بصير به اوضاع زمان است كه از طرف خدا و پيامبر و ائمه : شرايطش معرفى شده و براساس آن شرايط، بر اين مسند قرار مى‌گيرد.

بر اساس نظر فقهايى كه قايل به بسط اختيارات فقيه مى‌باشند در زمان ولى‌فقيه همراه با شرايط لازم تشكيل حكومت داده مى‌شود، حكومتى عادل و الهى و با انصاف و خدمتگزار كه اگر در اين جهت انحرافى رخ دهد و حكومتى بدون شرايط تشكيل شود از طرف ولى فقيه با آن انحرافات مقابله مى‌گردد.

ولايت فقيه بر مردم در هر عصرى از اعصار غيبت مطابق با حدود اختيارات استفاده شده از ادله شرعيه شعاعى از ولايت امام معصوم و ولايت امام معصوم شعاعى از ولايت پيامبر و ولايت پيامبر شعاعى از ولايت حضرت الله بر جامعه است.

قانون در كتاب الهى به خاطر علم و حكمت و عدل قانون‌گذار كه احاطه بر غيب و شهود عالم و بر باطن و ظاهر هستى و نيز احاطه به تمام نيازهاى درونى و برونى بشر دارد، صددرصد به نفع انسان و حكومت تعيين شده از طرف آن قانون‌گذار كه حضرت الله است يك حكومت عدل است و انسان در سايه قانون الهى بدون ترديد به خير دنيا و آخرت و سعادت دارين و حيات طيبه و لقا و وصال و قرب حضرت حق مى‌رسد.

در اين زمينه به آياتى از قرآن مجيد توجه نماييد.