عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥١ - تبليغ اولياى الهى

كنند كه خداوند در قرآن مجيد فرموده:

پاداش چنين مردمى فقط و فقط با خداست.

[الذين يبلغون رسالات الله و يخشونه و لا يخشون أحدا إلا الله و كفى بالله حسيبا][١].

[آرى، اين روش خداست درباره‌] آنان كه همواره پيام‌هاى خدا را به مردم مى‌رسانند و از [عظمت و مقام‌] او مى‌ترسند و از هيچ كس جز او واهمه ندارند و براى حسابرسى [كار با ارزش اينان‌] خدا كافى است.

تبليغ اولياى الهى‌

انسان بامعرفت با تمام وجود در مدار بندگى است و به خاطر معرفتش علاقه‌مند است كه با تبليغ دين مردم را با خدا آشنا كرده و آشتى دهد، تبليغ را وظيفه واجب خود دانسته و آن را از اهم عبادات به حساب مى‌آورد و در اين راه از مشكلات و مصائب نمى‌هراسد و از هيچ قدرتى به هنگام ابلاغ دين نمى‌ترسد و گاهى تا سرحد شهادت در راه دوست به وقت تبليغ پيش مى‌رود و كشته شدن در اين راه را عطيه الهى مى‌داند.

ابوذر و ميثم، رشيد و حجر بن عدى، معلى بن خنيس و كميل، سعيد بن جبير و حبيب نجار، سيد جمال الدين و شيخ فضل الله نورى، سيد حسن مدرس و عبدالحسين واحدى و نواب صفوى و امثال اين بزرگواران- كه نامشان بر تارك تاريخ درخشش خاص دارد- در راه تبليغ دين جان خود را فداى دوست كردند و به هنگامى كه تبليغ مى‌كردند از احدى جز خدا واهمه نداشتند. شرح زندگى هر كدام‌

[١] - احزاب( ٣٣): ٣٩.