عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٦ - دليل ديگر بر نياز ضرورى انسان به انبيا
مىورزيديد؛ و انسان همواره بسيار بخيل و تنگنظر است.
[إن الإنسان خلق هلوعا\* إذا مسه الشر جزوعا\* و إذا مسه الخير منوعا][١].
همانا انسان حريص و بىتاب آفريده شده است؛\* چون آسيبى به او رسد، بىتاب است،\* و هنگامى كه خير و خوشى [و مال و رفاهى] به او رسد، بسيار بخيل و بازدارنده است.
[إنه كان ظلوما جهولا][٢].
بىترديد او [به علت ادا نكردن امانت] بسيار ستمكار، و [نسبت به فرجام خيانت در امانت] بسيار نادان است.
ملاحظه كنيد اندك علمى كه از ظاهر امور به دست آمده در ظرف شتاب و بخل شديد و حرص و بىصبرى و ظلم و جهل است چگونه انسان با تكيه بر اين علم اندك و اين همه محدوديت و كم ظرفيتى مىتواند به درك سعادت حقيقى و خير دنيا و آخرت نايل آيد؟!
اينجاست كه نياز انسان به وجود انسانهايى كه مستقيما از جانب حضرت رب العزه به تربيت كامل و جامع آراسته شدهاند و بينايى و بينش آنان مافوق همه انسانها تا قيامت است و علوم اولين و آخرين و دانش ظاهر و باطن و مادى و معنوى نزد آنان است حس مىشود.
[كذلك يبين الله لكم آياته لعلكم تهتدون][٣].
[١] - معارج( ٧٠): ١٩- ٢١.
[٢] - احزاب( ٣٣): ٧٢.
[٣] - آل عمران( ٣): ١٠٣.