عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩ - امر به معروف و نهى از منكر در قرآن

[همه اهل كتاب‌] يكسان نيستند، از اهل كتاب گروهى درستكار [و رعايت كننده حق خدا و مردم‌] هستند، آيات خدا را در ساعاتى از شب مى‌خوانند و [به پيشگاه حق از روى تواضع و فروتنى‌] سجده مى‌كنند.\* [در سايه قرآن و نبوت پيامبر] به خدا و روز قيامت ايمان مى‌آورند و به كار شايسته و پسنديده فرمان مى‌دهند، و از كار ناپسند و زشت بازمى‌دارند و در كارهاى خير مى‌شتابند؛ و اينان از شايستگانند.\* و هر كار خيرى انجام دهند، هرگز درباره آن مورد ناسپاسى قرار نخواهند گرفت؛ و خدا به تقواپيشگان داناست.

[يأمرهم بالمعروف و ينهاهم عن المنكر و يحل لهم الطيبات و يحرم عليهم الخبائث و يضع عنهم إصرهم و الأغلال التي كانت عليهم‌][١].

پيامبرى كه آنان را به كارهاى شايسته فرمان مى‌دهد، و از اعمال زشت بازمى‌دارد، و پاكيزه‌ها را بر آنان حلال مى‌نمايد، و ناپاك‌ها را بر آنان حرام مى‌كند، و بارهاى تكاليف سنگين و زنجيره‌ها [ى جهل، بى‌خبرى و بدعت را] كه بر دوش عقل وجان آنان است برمى‌دارد.

[و المؤمنون و المؤمنات بعضهم أولياء بعض يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و يطيعون الله و رسوله أولئك سيرحمهم الله إن الله عزيز حكيم‌][٢].

مردان و زنان با ايمان دوست و يار يكديگرند؛ همواره به كارهاى نيك و شايسته فرمان مى‌دهند و از كارهاى زشت و ناپسند بازمى‌دارند، و نماز را برپا مى‌كنند، و زكات مى‌پردازند، و از خدا و پيامبرش اطاعت مى‌نمايند؛

[١] - اعراف( ٧): ١٥٧.

[٢] - توبه( ٩): ٧١.