پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٦ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام

نخواهيم كرد مگر اين‌كه از آسمان نامه‌اى بر ما بياورى كه ما در آن اين جملات را بخوانيم: از خداوند عزيز حكيم به عبد اللّه بن ابى اميّه مخزومى و هركس كه در نزد اوست و مضمون اين نامه اين باشد كه به محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب ايمان بياوريد كه او فرستاده من است و او را در گفتارش تصديق كنيد كه هرچه گفته است از جانب من آورده است. پس اى محمّد، نمى‌دانم اگر همه اين كارها را انجام بدهى آيا به تو ايمان خواهم آورد يا نه، بلكه اگر ما را با خود برداشته به آسمان برده، درهاى آسمان را باز كرده و ما را در آن داخل كنى خواهيم گفت: كه مورد چشم‌بندى واقع شده‌ايم و تو ما را افسون كرده‌اى.

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: اى عبد اللّه، آيا از سخنان تو چيزى باقى مانده است؟ وى در پاسخ گفت: اى محمّد، آيا آنچه كه گفتم به اندازه كافى در ردّ سخنان تو رسا و موجب اتمام حجّت نبوده است؟! چيزى باقى نمانده. اكنون تو آنچه دارى بگو و اگر دليل و جوابى براى آنچه من گفته‌ام دارى بياور.

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: خداوندا، تو شنونده هر صدا و داناى به هر چيز هستى و آنچه را كه بندگانت مى‌گويند، مى‌دانى و مى‌شنوى، در اين هنگام خداوند متعال اين آيات شريف را بر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله نازل كرد كه: (و گفتند:

اين چه پيامبرى است كه غذا مى‌خورد و در بازارها راه مى‌رود؟ چرا فرشته‌اى به سوى او نازل نشده تا همراه وى هشداردهنده باشد؟* يا گنجى به طرف او افكنده نشده يا باغى ندارد كه از [بار و بر] آن بخورد؟ و ستمكاران گفتند: جز مردى افسون شده را دنبال نمى‌كنيد).

سپس خداوند متعال فرمود: (ببين چگونه براى تو مثل‌ها زدند و گمراه شدند، در نتيجه راه به جايى نمى‌توانند ببرند).

سپس فرمود: اى محمّد (بزرگ [و خجسته‌] است كسى كه اگر بخواهد