پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٠ - مبحث سوم سازمان وكلا در زمان امام حسن عسكرى عليه السلام

هادى عليه السّلام و مناطقى كه اين وكيلان در آن به سر مى‌برده‌اند و مسئوليت‌هايى كه بر دوش آنان نهاده مى‌شد و كيفيت ارتباط ميان آنان و امام معصوم، مقايسه‌اى كنيم برجستگى نقش بزرگ اين وكيلان در دوره كوتاه شش ساله امامت حضرت امام عسكرى عليه السّلام براى ما بيشتر آشكار خواهد گرديد، چه اين‌كه استقرار اين وكيلان در پست‌هايى كه امام عليه السّلام برايشان قرار داده و اعتماد امام عليه السّلام به آنان و بيان اين مطلب براى اتباع و پيروان آن حضرت هدفى، را كه آن حضرت از چنين نظامى توقّع داشتند- كه همان سهولت انتقال به عصر غيبت بوده است- با كمترين خطر و پيامدى، محقق كرده است.

مضافا به اين‌كه حساسيت حضرت امام عسكرى عليه السّلام نسبت به اين سازمان و حذف بعضى از اين وكيلان كه از روى طمع يا حسادت از راه حق منحرف مى‌شدند و امام عليه السّلام انحراف آن‌ها را كشف نموده و آنان را از اين سازمان بيرون كرده و در اوّلين فرصت ممكن حذف آنان را به اطلاع همه پيروان مى‌رساندند دليل حساسيت بيش از حدّ امام بر سلامت عناصر اين دستگاه مهم و نقش و مأموريت‌هاى رسالى اين سازمان است كه مراقبت مستمر امام عليه السّلام از سازمان و ميزان پيگيرى اوضاع و فعاليت‌هاى ايشان را نشان مى‌دهد.

حال به صورت اسامى بعضى از وكيلان امام حسن عسكرى عليه السّلام توجّه- فرماييد:

١. ابراهيم عبدة نيشابورى از اصحاب حضرت امام هادى و امام عسكرى عليهما السّلام كه وكيل آن حضرت در نيشابور بوده است.

٢. ايّوب بن نوح بن درّاج نخعى كه وكيل امام حسن عسكرى همچنين امام هادى عليهما السّلام بوده است.

٣. ايّوب بن باب، كه آن حضرت وى را از عراق به وكالت به نيشابور