پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٧ - حضرت امام هادى عليه السلام و فتنه خلق قرآن

حضرت روايت شده است:

«بسم اللّه الرحمن الرحيم، عصمنا اللّه و اياك من الفتنة فإن يفعل فاعظم بها نعمة و إلّا يفعل فهي الهلكة. نحن نرى ان الجدال في القرآن بدعة اشترك فيها السائل و المجيب فتعاطى السائل ما ليس له و تكلف المجيب ما ليس عليه، و ليس الخالق إلّا اللّه و ما سواه مخلوق، و القرآن كلام اللّه لا تجعل له اسما من عندك فتكون من الضالّين. جعلنا اللّه و إياك من الذين يخشون ربهم بالغيب و هم من الساعة مشفقون».

به نام خداوند بخشنده مهربان، خداوند ما و شما را از فتنه دور نگه دارد، كه اگر اين كار را انجام بدهد بسيار نعمت بزرگى به ما عنايت كرده است. و اگر اين كار را نكند هلاك شده‌ايم. ما جدال در مسأله قرآن را بدعتى مى‌دانيم كه هم سؤال‌كننده و هم جواب دهنده در آن شريك هستند. چراكه سؤال‌كننده چيزى را مى‌پرسد كه به او مربوط نيست و جواب دهنده را به جوابى وامى‌دارد كه براى دادن آن جواب وظيفه‌اى ندارد، و هيچ خالقى به جز خداوند وجود ندارد، و آنچه به جز او هست همه مخلوق‌اند و قرآن كلام خداست. براى اين كلام خدا اسمى از نزد خود نگذار، چراكه در اين صورت از گمراهان خواهى شد. خداوند ما و تو را از كسانى قرار دهد كه از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند و از قيامت هراسناك‌اند[١].

اين مسأله ساختگى در زمان حكومت مأمون، معتصم و واثق ذهن امت اسلام را همواره به خود مشغول داشته بود، جواب حضرت امام هادى عليه السّلام بسيار تعيين‌كننده و رسا بوده و شيعيان خود را از افتادن در دام‌هاى هيأت حاكم دور كرده و آن‌ها را با دين سالم از اين فتنه خارج مى‌نمود، حضرت امام‌

[١] . امالى شيخ صدوق/ ٤٨٩.