پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - ١٠ علامه شبراوى شافعى

«غير» و «اما» و «الّا» و امثال آن استثنا نمود، اين امامان آن‌چنان در مجد و كرامت يكى پس از ديگرى آمده‌اند كه انتظام آن‌ها را مى‌توان به پشت هم آمدن دانه‌هاى لؤلؤ در درج و گردن‌بند تشبيه نمود، و آن‌چنان در ميدان شرافت با يكديگر جور آمده‌اند كه هركدام در اين ميدان از پس ديگرى آمده است با بقيه يكسان است، بسا گروهى كه در پايين آوردن آن‌ها بسيار اما بى‌فايده كوشيدند اما خداوند اهل اين خاندان را بلند گردانيد ...»[١].

گفتنى‌ها در رابطه با فضايل و مناقب آن حضرت بسيار زياد است كه فقيهان، تاريخ‌نويسان و محدّثان از عامه و خاصه به آن مطالب تصريح نموده‌اند، و اين اصلا عجيب نيست؛ چراكه آن حضرت شاخه‌اى از درخت تناور حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله، پدر امام منتظر و يازدهمين پيشوا از امامان اهل بيت عليهم السّلام مى‌باشد. اهل بيتى كه خداوند متعال هرگونه رجس و پليدى را از آنان دور كرده و آنان را پاك و پاكيزه داشته است. خاندانى كه مطابق با روايت وارد از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله همتايان قرآن و كشتى نجات امت مى‌باشند. پدر بزرگوار آن حضرت، حضرت امام هادى عليه السّلام، با كلام جاويدان خود اين‌گونه رفعت مقام و بلندى منزلت آن حضرت را توضيح داده است كه:

پس از من پسرم ابو محمّد، در ميان آل محمّد صلّى اللّه عليه و اله ذاتا خيرخواهترين فرد براى امت اسلام، و داراى محكمترين دلايل و براهين است. وى بزرگترين فرزند من است و حلقه‌هاى سلسله امامت و احكام آن به او مى‌رسد. از اين پس هر چه را تاكنون از من سؤال مى‌كردى از او سؤال كن. چرا كه در نزد او آنچه را كه به آن احتياج پيدا شود موجود است‌[٢].

[١] . الاتّحاف بحبّ الأشراف/ ١٧٨.

[٢] . كافى ١/ ٣٢٧- ٣٢٨/ ١١.