پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٩ - باب اولاد

درب آن زمين بر آن بسته مى‌شود خريده است، هرچه در آن زمين موجود است مال اوست ان شاء اللّه‌[١].

٧. محمّد بن يحيى از محمّد بن حسين روايت كند كه گفت: نامه‌اى به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام نوشتم كه در آن آمده بود: مردى چيزى را به نزد ديگرى به وديعه و امانت مى‌گذارد. او نيز آن را در منزل همسايه خود قرار مى‌دهد اما آن چيز گم مى‌شود. آيا بر اين شخص واجب است كه از مال خود آن را بپردازد؟

آن حضرت در پاسخ مرقوم فرمودند: «ضامن است ان شاء اللّه»[٢].

٨. محمّد بن على بن محبوب گويد: مردى به فقيه عليه السّلام درباره مردى نامه نوشت كه لباسى را به شوينده لباس داده است تا آن را بشويد. وى آن لباس را به شوينده ديگرى براى شستن واگذار كرده، لباس ضايع و گم شد، آيا بر اين شوينده لباس واجب است كه آنچه را به غير خود واگذار كرده است برگرداند اگرچه شخصى مورد اعتماد باشد؟

آن حضرت در پاسخ فرمودند: او ضامن آن لباس است مگر اين‌كه راستگو و مورد اعتماد باشد، ان شاء اللّه‌[٣].

باب اولاد

عبد اللّه بن جعفر حميرى به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام نامه‌اى نوشت روايتى به اين مضمون كه از ائمّه عليهم السّلام وارد شده است كه:

[١] . تهذيب ٧/ ١٣٨/ ٨٤.

[٢] . كافى ٥/ ٢٣٩/ ٩، فقيه ٣/ ١٩٤/ ب ٩٤/ ٣، با تفاوت.

[٣] . من لا يحضره الفقيه ٣/ ١٦٣/ ب ٧٦/ ١٤