پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٣ - باب وصيت

٥. همچنين به آن حضرت نوشت: آيا در رابطه با دين ميّت، شهادت وصى بر ميّت به همراه شاهد عادل ديگر پذيرفته است؟

آن حضرت نوشتند: «آرى، پس از قسم»[١].

باب وصيّت‌

١. محمّد بن حسن صفّار رضى اللّه عنه نامه‌اى به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام نوشته درباره مردى سؤال كرد كه وصيت كرده است تا ثلث مال او را به غلامان و كنيزانش ببخشند. آيا مرد و زن در اين تقسيم سهم مساوى مى‌برند يا مرد دو برابر زن از اين وصيّت سهم مى‌برد؟

آن حضرت در پاسخ مرقوم فرمودند:

بر ميّت جايز است كه به هرگونه كه مى‌خواهد وصيّت كند ان شاء اللّه‌[٢].

٢. روايتى است كه محمّد بن احمد بن يحيى از محمّد بن عبد الجبّار روايت كند كه گفت: نامه‌اى به حضرت امام عسكرى عليه السّلام نوشتم و درباره زنى پرسيدم كه مردى را وصى خود قرار داده و اقرار نموده كه هشتاد هزار درهم [نقد]، و هرچه در خانه او از لوازم منزل مانند پشم و مو و فلزات از قبيل برنج و روى و مس و ... موجود است و بالجمله همه مال خود را به او بدهكار است بر وصيّت خود شاهد هم گرفت. سپس وصيّت كرد كه همين وصى از همين ميراث، از جانب او دو بار حج به جا آورد و به كنيز او چهارصد درهم بدهد. آن زن از دنيا رفت و شوهر (وارث) نيز دارد و ما نمى‌دانيم چگونه اين مسأله را

[١] . كافى ٧/ ٣٩٤/ ٣، من لا يحضره الفقيه ٣/ ٤٣/ ب ٣٣/ ١.

[٢] . كافى ٧/ ٤٥/ ح ٢، من لا يحضره الفقيه ٤/ ١٥٥، ب ١٠٣/ ح ٣.