پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٢ - باب قضاء و شهادات

آن حضرت در پاسخ نوشتند: اگر معامله همه موارد را شامل شود شهادت شهود اشكالى ندارد ان شاء اللّه‌[١].

٢. محمّد بن حسن صفّار رضى اللّه عنه نامه‌اى به امام عسكرى عليه السّلام نوشته درباره مردى پرسيد كه مى‌خواهد در دادگاه عليه زنى شهادت بدهد كه بر او محرم نيست. آيا مى‌تواند از پشت پرده و بدون ديدن آن زن با شنيدن صدايش يا با شهادت دو نفر عادل كه اين زن فلان كس دختر فلانى است عليه او شهادت بدهد يا اين‌كه تا آن زن روى خود را به شاهد ننمايد و بر او ثابت نشود كه اين همان زن موردنظر است، شهادت او جايز نيست؟ آن حضرت در پاسخ نوشتند: زن نقاب به چهره بزند و خود را به شهود بنمايد ان شاء اللّه‌[٢].

٣. محمّد بن حسن صفّار رضى اللّه عنه نامه‌اى به آن حضرت نوشته سؤال كرد: آيا اگر وصىّ ميّت شهادت بدهد كه وى به كسى بدهكار است، شهادت او به همراه شهادت يك عادل ديگر پذيرفته مى‌شود؟

آن حضرت مرقوم فرمودند: اگر يك عادل ديگر به همراه او شهادت بدهد مدّعى بايد قسم بخورد.

٤. و هم‌چنين به آن حضرت نوشت: آيا وصىّ مى‌تواند براى وارث صغير ميّت و يا وارث كبير او شهادت بدهد كه او حقّى بر ميّت يا بر ديگرى دارد با اين تفاوت كه براى صغير، خود وارث آن حق را قبض مى‌كند اما براى كبير نمى‌تواند آن حق را قبض نمايد؟

آن حضرت مرقوم فرمودند: آرى؛ اما سزاوار است وصى شهادت به حق بدهد و شهادت خود را كتمان نكند»

[١] . من لا يحضره الفقيه ٣/ ١٥٣/ ب ٧٣/ ح ١٠، كافى ٧/ ٤٠٢ ذيل حديث چهارم با اندكى تفاوت.

[٢] . من لا يحضره الفقيه ٣/ ٤٠/ ب ٢٩/ ح ٢، استبصار ٣/ ١٩/ ب ١٣/ ٢.