پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٨ - چهارم مجموعه سفارشات و توقيعات حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام
اللّه عليه- فرموده است: مؤمن نسبت به مؤمن مانند برادر تنى است ....
اين نامه به صورت كامل به دست ما نرسيده و تنها همين قطعات از آن به دست ما رسيده است كه حكايت از ميزان لطف و محبت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام با اين مؤمنان نيك دارد كه سخت ديندار بودند، حضرت امام عليه السّلام بر پدران و گذشتگان اين مردم رحمت فرستادند. آنان كه به ريسمان استوار دين خود چنگ زده بودند؛ آنان كه به اسلام ايمان آورده و از اوامر خداوند متعال پيروى كرده و آنگاه به درجه رضوان و مغفرت الهى نايل آمدند.
حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در اين نامه همچنين به روابط استوارى كه از قديم بين آن مردم و ائمّه اهل بيت عليهم السّلام پابرجا بوده و مبتنى بر ايمان آنان به رسالت اهل بيت و اهداف بلند آنان مىباشد اشاره دارند. روابطى كه هرگز بر اساس هوى و هوس و عواطف برقرار نگرديده است. امام عليه السّلام با تأكيد بر اين نكته اينروح و اين درك پربار را در آن مردم بيشتر و بيشتر مىفرمودند[١].
٣. نامه آن حضرت به عبد اللّه بيهقى: امام عليه السّلام به عبد اللّه بن حمدويه بيهقى چنين نامهاى نوشتند:
اما بعد، همانا كه من ابراهيم بن عبده را به سمت شما فرستادم تا تمام مناطق از جمله اهل منطقه تو حقوقى كه بر آنها واجب است به او بپردازند، من وى را مورد اعتماد دانسته و در نزد دوستانم در آن منطقه، امين خود قرار دادم، پس بايد از خداوند متعال پرهيز كرده، مراقب اعمال خود بوده، حقوقى كه بر آنها واجب است بپردازند كه هيچ عذرى در ترك اين عمل و يا تأخير آن در نزد خداوند نخواهند داشت، و اگر از اولياى خدا نافرمانى كنند خداوند متعال آنان را به بدبختى و تيرهروزى مبتلا خواهد نمود، خداوند تو را با آنها به واسطه
[١] . باقر شريف القرشى، حياة الامام الحسن العسكرى/ ٧٩.