پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٣ - چهارم مجموعه سفارشات و توقيعات حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام

پسنديده فرمان مى‌دهيد، و از كار ناپسند باز مى‌داريد)[١].

من خوش ندارم كه جز مطابق آنچه دلسوزانه براى شما مى‌خواهم كه همان رسيدن شما به سعادت دنيا و آخرت و بودن شما در كنار ما در دنيا و آخرت است به نام من و اشخاصى كه در زمان من زندگى مى‌كنند خداوند متعال پرستش شود. پس اى اسحاق- كه خدا تو و اطرافيانت را رحمت كند- اكنون منطقى را بر تو القا نمودم و تفسيرى از واقعيات به تو ارائه كردم و با تو بسان كسى برخورد كردم كه هرگز اين مطلب را نفهميده و هيچگاه در آن داخل نشده است، و اگر سنگ‌هاى سخت و بى‌رخنه بخشى از آنچه در اين نامه است را بفهمند، از ترس خدا از هم بپاشند و به طاعت خدا بازگردند، پس هر كارى كه مى‌خواهيد بكنيد كه خدا و رسول و مؤمنان اعمال شما را خواهند ديد. آنگاه به سوى آنكس كه داناى بر هر ديدنى و ناديدنى است باز خواهيد گشت و وى شما را از آنچه كرده‌ايد آگاه خواهد نمود و دار آخرت از آن پرهيزكاران است و سپاس بسيار خداوند عالميان راست‌[٢].

حال بايد نگاه كوتاهى به ابعاد اين رساله شريف انداخته و به بيان محتواى آن بپردازيم، از آن جمله مى‌توان به اين نكات اشاره نمود:

١. از اين نامه به خوبى برمى‌آيد كه ائمّه اطهار عليهم السّلام از نعمت‌ها و الطافى كه خداوند متعال به شيعيانشان عطا مى‌فرمايد بسيار خوشحال و شادمان مى‌گردند.

٢. نكته ديگر اين‌كه از ديدگاه ائمّه عليهم السّلام از بزرگترين نعمت‌ها كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام آن را براى شيعيان خود آرزو مى‌كرده‌اند رسيدن به بهشت و نجات از آتش دوزخ مى‌باشد. چراكه هركس به اين درجه نايل آيد به نيكويى‌

[١] . آل عمران/ ١١٠.

[٢] . بحار الانوار ٥٠/ ٣١٩- ٣٢٢ البته دو عبارتى كه در قلاب قرار گرفته است از جلد ٧٥ بحار ص ٣٧٥ كه اين نامه را از تحف العقول نقل كرده گرفته شده است.