پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٤ - اول تفسير

قرآن مجيد: ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ؛ سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم؛ پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه‌رو، و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگامند[١]. از آن حضرت سؤال كردم. با شنيدن اين آيه اشك در چشمانم جمع شد و در ذهن خود در رابطه با آنچه خداوند متعال به آل محمّد صلّى اللّه عليه و اله عطا كرده است فكر مى‌كردم.

امام عليه السّلام به من نگاهى كرده و فرمودند: به امرى بس بزرگ فكر مى‌كنى، كه همان بلندى شأن آل محمّد است. پس شكر خداوند متعال را به جاى‌آور كه تو را متمسّك به دوستى آنان قرار داده است و در روز قيامت، آنگاه كه هر انسانى را با پيشوايش فرامى‌خوانند تو را با آل محمد، فرا خواهند خواند، پس اى ابو هاشم بشارت باد بر تو كه تو همواره خوب هستى‌[٢].

٢. محمّد بن صالح أرمنى از امام ابا محمّد در رابطه با كلام خداوند متعال:

يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ؛ خدا آنچه را بخواهد محو يا اثبات مى‌كند، و اصل كتاب نزد اوست‌[٣]. سؤال كرد. امام عسكرى عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: آيا خداوند جز آنچه را كه قبلا موجود بوده محو مى‌كند و آيا جز آنچه را كه قبلا موجود نبوده اثبات مى‌نمايد؟

[داود در دل گفت: اين سخن با كلام هشام كه معتقد است خداوند به آنچه هنوز به وقوع نپيوسته دانا نيست مغاير است. در اين هنگام امام رو به او كرده، فرمودند:] خداوند جبّار، برتر از چنين اعتقادى است؛ آن‌كه قبل از آفرينش اشيا به آن‌ها دانا بوده و هنگامى كه هيچ مخلوقى وجود نداشت خالق بوده‌

[١] . فاطر/ ٣٢.

[٢] . جرجانى، الثّاقب فى المناقب/ ٣٤١- ٢٤٢.

[٣] . رعد/ ٣٩.