پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٧ - مبحث هشتم امام عسكرى عليه السلام و رعايت مسائل امنيتى

دام‌هاى حكومت و حفظ آنان از دسيسه‌هاى دستگاه حكومتى هشدارهاى مهمى در رابطه با فتنه‌ها و ابتلائاتى كه در آينده گريبانگير آنان مى‌شد به ايشان مى‌دادند.

از محمّد بن عبد العزيز بلخى روايت است كه گفت: يك روز صبح در شارع الغنم (مكانى در سامرا) نشسته بودم. ناگاه ديدم كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام از منزل خود به سمت دار الخلافه مى‌رود، در دل گفتم: آيا اگر الآن فرياد برآورم كه آى مردم اين حجّت خدا بر شماست، او را بشناسيد، مرا خواهند كشت؟ هنگامى كه آن حضرت به من نزديك شده بودند انگشت سبّابه خود را بر روى دهان گذاشتند كه معناى آن سكوت است، در همان شب آن حضرت را ديدم كه به من مى‌فرمود:

شما دو راه بيشتر نداريد. يا كتمان و يا كشته شدن، پس بر جان خود بترس و از خداوند پروا كن‌[١].

اين‌روايت بر چند مسأله مهم دلالت دارد:

١. حضرت امام عسكرى عليه السّلام آنچه را كه در ذهن يكى از اصحابش مى‌گذشته خوانده و او را از ابراز كارى كه اراده كرده بود بر حذر داشته است.

يعنى اظهار امر امامت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام.

٢. شدت و سختى شرايطى كه امام عليه السّلام و اصحاب آن حضرت را احاطه نموده و ميزان اقدامات حكومت در جهت شناسايى و محدود كردن فعاليت‌هاى آنان.

٣. اين‌روايت بر ما آشكار مى‌سازد كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام از

[١] . الخرائج و الجرائح ١/ ٤٤٧/ ٣٢ و به نقل از آن كشف الغمّه ٣/ ٢١٢، ٢١٣.