پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٧ - مبحث دوم آمادهسازى براى عصر غيبت

شيعيانش از خطر كشف شدن توسط جاسوسانى كه حكومت، همه جا براى كنترل فعاليت‌هاى امام و ارتباطش با شيعيان قرار داده بود كمتر با آنان ارتباط برقرار نمايد.

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام ضررهايى كه از كمى ارتباط مستقيم با شيعيان حاصل مى‌گرديد را با دو امر مهم خنثى كرده، اين دو مسأله را جايگزين ارتباط مستقيم كرده بود:

يك: صدور نامه‌ها و پيام‌هايى كه به شكل مكتوب به شيعيان مى‌نوشتند و نيازها و مراجعاتى كه آنان با امام عليه السّلام داشتند را به صورت مكتوب برآورده مى‌نمودند. اكثر رواياتى كه از حضرت امام عسكرى عليه السّلام نقل گرديده به صورت مكاتبات آن حضرت با راويان و شيعيانى است كه تنها به وسيله همين نامه‌ها با آن حضرت ارتباط داشتند.

دو: آن حضرت به شيعيان دستور مى‌دادند تا از طريق وكيلانى كه آن حضرت در مناطق مختلفى كه شيعه در آن وجود داشت تعيين كرده بودند با آن حضرت ارتباط برقرار كنند. آنان پل ارتباطى قوى‌اى بودند كه به شيعيان روحيه داده و با وجود آنان شيعه احساس مى‌نمود همواره با امام ارتباط داشته و مى‌تواند سؤال‌هاى خود را در محضر او مطرح نموده و از امام خود جواب دريافت نمايد.

همين ارتباط غير مستقيم براى كم كردن اثرات منفى ضربه‌اى كه از غيبت به شيعه وارد مى‌شد كافى بود.

امام عليه السّلام توانستند بدين وسيله شيعيان خود را براى زمان غيبت آماده كنند تا آنان با سينه‌اى گشاده و آمادگى كامل به استقبال عصر غيبت بروند. آنان داراى چنان استعدادى شدند كه لازمه ايمان به خدا، پيغمبر، ائمّه و حضرت‌