پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٣ - مبحث دوم آمادهسازى براى عصر غيبت

پاسخگوى نيازهاى فكرى، روحى و مادى آنان بوده است.

در اين صورت اگرچه ايمان به غيب خود يكى از عناصر ايمان اصطلاحى مى‌باشد اما غيبت امام از ميان جامعه مى‌توانست صدمات روحى و ايمانى بسيارى به مؤمنان وارد نمايد، چراكه مؤمنان همواره به ارتباط مستقيم با امام عادت كرده بودند، حتّى اگر امام در زندان بوده و يا در پس پرده‌هاى مراقبت و كنترل شديد حكومت، از امت دور بوده، آنان همواره او را در ميان خود حاضر ديده و تعامل با او را احساس مى‌نمودند. اما اكنون از آنان خواسته مى‌شد، ايمان به امام زنده، قوى، فعّال و حاضر در ميان امت را در خود حفظ نمايند؛ در حالى‌كه امام را در دسترس و نزديك خود نمى‌ديدند كه هرگاه بخواهند با وى ارتباط داشته باشند.

كم كردن آثار و پيامدهاى اين ضربه احتياج به تلاشى مضاعف داشت كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به پيروى از پدر بزرگوارش حضرت امام هادى عليه السّلام براى دست‌يابى به اين هدف، آن هم در مدتى كوتاه با تلاشى مضاعف به دو فعاليت براى آماده‌سازى مردم دست زدند:

اوّل: آماده‌سازى فكرى و ذهنى.

دوّم: آماده‌سازى نفسانى و روحى.

در رابطه با آماده‌سازى فكرى، حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام همچون پدران بزرگوارش عليهم السّلام به مطرح كردن نظريه غيبت در طول تاريخ و تطبيق آن با پسر بزرگوارش حضرت امام مهدى عليه السّلام دست زده و از مردم مى‌خواست بر اين ايمان استوار بمانند، چراكه يكى از عناصر تشكيل‌دهنده ايمان، اعتقاد به غيب مى‌باشد. آن حضرت شيعيان خود را بر پايدارى، صبر و انتظار فرج تشويق و ترغيب مى‌نموده است. حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام خصوصيات و