پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٩ - بخش سوم نيازهاى دوره حضرت امام عسكرى عليه السلام

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله كه بسيارى از آن‌ها مربوط به اهل بيت عليهم السّلام و جايگاه آنان به عنوان پيشرو و پيشوا بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله مى‌باشد در ميان مردم پخش گردد و اين اقدام، زمينه‌ساز اقدامات آتى آنان در جهت سلب مرجعيت دينى و فكرى از اهل بيت عليهم السّلام بود.

اما عليرغم همه اقداماتى كه براى كنار گذاشتن سياسى و اسقاط مرجعيت دينى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله به تصريح قرآن كريم براى اهل بيت قرار داده بود، شايستگى اهل بيت عليهم السّلام و اهليّت آن‌ها براى رهبرى مسلمانان و خصوصيات ويژه‌اى كه در آن بزرگواران بود به همراه مبارزه اصولى آنان با تصرف‌كنندگان قدرت پس از مبارزه‌اى طولانى، منجر به بازگشت اقتدار فكرى و دينى به ساحت اسلام گرديد.

امامت زود هنگام دو امام بزرگوار حضرت امام جواد و حضرت امام هادى عليهما السّلام دليلى محسوس و بسيار قاطع و قوى بر شايستگى علمى اهل بيت براى پيشوايى و رهبرى امت به سمت ساحل سعادت بود كه قرآن كريم به آن بشارت داده و روايات صريح سنّت نبوى آن را تأكيد كرده است؛ آنجا كه به صراحت از مهدى سخن به ميان مى‌آورد كه از اهل بيت رسالت بوده و زمين را پس از پر شدن از ظلم و جور، پر از عدل و داد مى‌كند.

شكست همه اقدامات امويان و عبّاسيان براى ساقط كردن ائمّه اهل بيت عليهم السّلام و پرده كشيدن بر شخصيت‌هاى درخشان آنان، باعث شد كه مأمون عبّاسى سياست گذشتگان خود را تغيير دهد تا بدين وسيله بتواند اهل بيت عليهم السّلام را از نزديك زير نظر بگيرد.

وى تظاهر به احترام آنان مى‌نمود، اما در باطن كينه آنان را در سينه داشت.

سياست وى همان سياستى بود كه بعضى از خلفاى بعدى نيز مانند معتصم و