پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٨ - حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام با سه تن از خلفاى دولت عباسى معاصر بوده است

به كوفه از شدت عمل، كوتاهى نمى‌كردند. همه اين كارها به دليل ترس حكومت از حركت فعّال و تأثيرگذار آن حضرت در ميان امت بوده است.

از ديگر سوى مقابله با حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به‌عنوان رهبر حركت رسالى اسلام منحصر به خلفاى عبّاسى معاصر آن حضرت نبوده است.

چراكه در آن زمان خطرهاى ديگرى نيز وجود داشت، از جمله خطر نواصب كه آشكارا به دشمنى با اهل بيت نبوى عليهم السّلام پرداخته و در برابر تز فكرى و سياسى برجسته آنان، كه با تزهاى گروه قبضه‌كننده حكومت و منحرف از اسلام نبوى مخالف بود به كارشكنى مى‌پرداختند[١].

ناصبيان از اموى گرفته تا عبّاسى، به خوبى مى‌دانستند كه اهل بيت نبوى وارثان حقيقى پيغمبر بوده و تسلط آنان بر حكومت جز با دور كردن اين خاندان از مصادر قدرت ميسر نمى‌گردد. آنان، ائمّه معصومين و شيعيان آن‌ها را به شدت محدود كرده، حركت آن‌ها را كند نموده، ايشان را از امت اسلام جدا كرده و به طرق مختلف و با هر وسيله سركوبگرانه‌اى كه برايشان دست مى‌داد كار را بر آن‌ها سخت مى‌گرفتند.

اين شرايط زمانى كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام و پيروان آن حضرت با آن دست به گريبان بودند نقش بزرگى در موضع‌گيرى‌هاى مثبت يا منفى حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در برابر رويدادها و پديده‌هايى كه امت اسلام با آن روبرو بوده و بعدا آن‌ها را خواهيم شناخت، داشته است.

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام با سه تن از خلفاى دولت عبّاسى معاصر بوده است.

[١] . الائمّة الاثنى عشر/ ٢٣٥.