ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٤٥ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

٣. در جاى ديگرى مى‌گويد: والمروانية الذين ينسبون عليا إلى الظلم ويقولون أنه لم يكن خليفة؛[١] مروانى‌ها على را ظالم دانسته و مى‌گفتند: «على خليفه نبود.»

٤. باز همو در همين موضوع مى‌گويد: ولم تزل شيعة عثمان القادحين فى على تحتج بهذا على أن عليا لم يكن خليفة راشدا؛[٢] هميشه هواداران عثمان على را سرزنش مى‌كردند همين مسأله را حجت قرار داده، معتقد بودند كه على خليفه راشد نيست.»

٥. باز همو مى‌گويد:

گروهى مى‌گويند: هرچند على برتر از معاويه است، ولى معاويه در جنگش با على بر راه ثواب رفته بود، اما على در جنگش با معاويه در راه ثواب نبود. چنين افرادى همانند كسانى كه در كنار معاويه ايستاده با على جنگيدند زياد بودند. تمام آن‌ها ويا بيشترشان معتقد بودند كه على امام وپيشوايى نيست كه اطاعتش واجب باشد؛ زيرا خلافتش به وسيله نص ويا به وسيله اجماع امت ثابت نشده بود. وچنين قولى را گروه ديگرى هم كه على را بهتر وبرتر از معاويه دانسته و او را از معاويه به حق نزديك‌تر مى‌دانستند نيز قائل بودند. مى‌گفتند: «معاويه در جنگش با على بر درستى نبود. وچنين قولى را بسيارى از دانشمندان اهل حديث از بصرى‌ها، شاميان، اندلسى‌ها معتقد بودند. در اندلس بسيارى از بنى اميه بودند كه معتقد به اين قول بوده وعلى را «خدا رحمتش كند!» گفته او را ستايش هم مى‌نمودند، اما معتقد

[١] . منهاج السنة، ج ٥، ص ٨.

[٢] . منهاج السنة، ج ٨، ص ٣١٧.